อย่างนี้อีกแล้ว
อย่างนี้มาสองคืนแล้ว
มันเป็นอะไรของมันนะ กลางค่ำกลางคืนไม่รู้จักนอน แล้วมานอนหกโมงเช้าเพื่อตื่นบ่าย เพื่ออะไร เพื่อส่ิงใดกัน!!!
ฮืออออออออ ทำไมไม่อยากนอนให้เป็นเวลาเหมือนคนอื่นเขาเล่า ไอ้บ้าเฟิร์น
แย่ๆๆๆๆ แย่ได้อีก แย่ที่สุดเลย
คือมันเป็นอย่างนี้เพราะเครียดด้วยมั้ง หมู่นี้เร่งเร้าจะแต่งนิยาย พล็อตต้องได้ ทุกอย่างต้องมา แต่อารมณ์มันยังกรึ่มๆเหมือนคนเริ่มเมาเหล้า เพราะเครียดเรื่องสอบ ไหนจะกังวลเกรด ซัมเมอร์จะเปิดวิชาที่จะลงมั้ย? อีกทั้งยังเรื่องนิยายอีกแหละ เครียดจริงๆ นะ เพราะที่ผ่านมามัวแต่เถลไถล ไม่ยอมตั้งใจเขียนพล็อตอย่างจริงจัง พอจะได้ๆๆ ก็ลืมที่คิดไว้อยู่ดี
เกลียดตัวเองจัง ว่ามั้ย!
ถ้าไม่มีพรสวรรค์ก็ต้องรู้จักขยันสิ ไม่ใช่อะไรมาขี้เกียจ มันไม่ใช่ป้ะ!
อีกอย่างคือตอนนี้จะไปฟิตเนสกับเพื่อนตอนแปดโมง ตอนนี้ยังไม่นอน ไม่ต้องนอนมันแล้วล่ะ ชีวิต เหอะๆ ทำไมไม่ดูแลตัวเองเลยวะ ไอ้เฟิร์น นิสัยๆๆๆๆ
พยายามคิดพล็อตให้นางเอกค่อนข้างจะไม่แคร์โลก เชิงนางมารร้าย แต่ไม่ทำร้ายใครถ้าไม่เริ่มกับนางก่อน แต่ตอนนี้คือเราไม่มีอารมณ์นั้น อ่อ อย่าเข้าใจผิดนะ นางเอกของเราไม่ Bitch นะ ไม่แคร์โลกคือเป็นตัวของตัวเองเท่านั้น อารมณ์แบบจับได้ว่าแฟนนอกใจ นางก็แกล้งๆ ให้โอกาสโดยนับหนึ่งถึงสามอะไรแบบนี้ แต่นางเปลี่ยนใจกะทันหัน นางเลือกให้เลยว่านางจะเขี่ยทิ้งแล้ว ตบท้ายด้วยการเหยียดยิ้มพร้อมส่งเบอร์ผู้ชายของผู้หญิงคนนั้น(ที่แฟนไปนอกใจ) แล้วโทรเรียกผู้ชายคนนั้นมาเลยจ้า
คืออันนี้เราโอเคกะพล็อตอันนี้นะ แต่คือ... ไปต่อยังไง? ไปต่อไม่เป็น บทต่อไปเอาไงดี
ตอนนี้ไม่มีอารมณ์แบบนั้นด้วยเจ้าาาาาาา เลยยังแบบ หนูเอิ่มมม หนูยังอึน มึนๆกะชีวิตอยู่เลย แฮ่ๆ
ไปล่ะๆๆ บ่นมากนิยายไม่เดินอีก พรุ่งนี้ต้องไปยืมนิยายจากหอกลาง ไฟท์ติ้งงงง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น